Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in den overtreffenden trap geschonken werd. Alleen het gelaat der Gravin had zijn koele stemming hernomen, welke zelfs, toen de

n6r gen ®.emSen tijd geduurd hadden, door kennelijke teekenen van weerzin en ongeduld werden vervangen Om deze

+?In ie"ng mir auf gemoedsgesteldheid, welke door een al te haaswtaai? I "fl een vr°uwelijke gril zoude kunnen worden i D+' verklaren, dient men te weten, dat de Gravin f® kunstenaars niet zoozeer verlangd had, om hunne behendigheid in gewone goochelaars-kunsten te bewonderen (ofschoon deze de voorgewende reden ware): als wel omdat zij vernomen had dit meester Barbanera het in de verborgene wetenschappen tot' een hoogte gebracht had, welke de zoodanigen, die er getuigen van geweest waren, met verbazing vervuld fiad, en dat zij Tn 't geheim vurig verlangde, eemge bewijzen zijner bekwaamheid in die vakken i"leilXj°' i ge.w°ne kunsten, hoe vernuftig ook gedacht en iioe behendig ook uitgevoerd, verwekten bij haar dus niets dan verveling, evenals dikwijls een wel uitgevoerd treurspel geen aandacht waardig is bij dezulken, die alleen om het balïet°gekomen «2 iw" ƒ "aar het oogenblik, dat al die bekers en balletjes en kastjes verdwijnen zouden om voor de in haar oog meer belangrijke kunsten plaats te maken; maar, gelijk het doorgaans gaat zn was beschroomd om daartoe stelligen last te geven, ja zelfs om hare geheime begeerte aan iemand mede te doelen. Eindelijk echter werd zij uit dien staat van ongeduld verlost, door een vraag welke ^?ng, aa\dell.ha"SW0,rSt deed' wat of er namelijk in den zak plaatst hadD 9 ZlJD * Z0° zorSvu'dig onder de tafel ge-

„Daar in dien zak," was het antwoord, „zit het wonderbare elas waarin mijn meester de toekomst leest." wonaeroare glas,

vriendje?" toekomst! ~ en kunt SÜ di« ook reeds verklaren,

o/.ï^' Sint-Julfe" zeide de nar: „ik heb dagwerk om den men-

fk «r Üt uW,aaS# eKd.?n. te verwljten, die zij gedaan hebben, zonder dat ik er die behoef bij te voegen, welke zij zullen doen."

lioViaW 8°64 antwoord," zeide Treslong; „maar zoo het Mevrouw

wiïlen kenneï6" W1J 8®beunen van dat tooverglas ook wel eens

„Mijn vermaarde meester," zeide de hansworst, „zou het uit eisen beweging niet gewaagd hebben, de kennis, welke hem zijn verbor-

lersphaf+Tp f?P Van ïu bovenzinnelijke en bovennatuurlijte dingen verschaft heeft, op zulk een verheven gezelschap toe te'passen: en

lï'iibnifl an^00 M* °)Y.®rSaan d*n op drie voorwaarden, waar de bil■1 r? aan een iegelijk van zal blijken."

. "ï?®* z® echter eerst hooren om ze te kunnen beoordeelen," zeide de Heer van leyhngen: „welke zijn uw voorwaarden?"

„JJe eerste is, dat het de uitdrukkelijke begeerte van Mevrouw epreide "ID W' m'Jn meester ziJn verborgene kennis ten toon

„Mevronw de Gravin hoort wat die nar verlangt," zeide Treslong

Sluiten