Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

.Neen," hernam Deodaat: .maar ik zou uwe liefde en de mijne tevens in 't oog houden: alles kan ik doen, behalve uw geluk verstoren."

Op dit oogenblik kwam Reinout terug en wierp een woedenden blik op Deodaat, zoodra hij hem in de nabijheid van Madzy en te gelijk de bleekheid van deze bespeurde. „Vergeef mij," zeide hij: „zoo ik een aangenaam onderhoud kom storen; maar de dans vangt weder aan: en ik kom de mg toegezegde hand terugeischen."

Madzy, verward en ongerust, was blijde over dit^ voorwendsel, om een gesprek af te breken, waaruit zij zich niet wist te redden, en, de hand van Reinout nemende, volgde zij hem met een stillen zucht, die aan geen van beiden ontsnapte.

TWAALFDE HOOFDSTUK.

Doe op en vrees niet: 'k ben aw vrlent. 't Is avont, en een ttyt, dat ons geen vrlentschap dient.

Tondel. Ggsbreckt van Aemstel.

Seerp Van Adeelen had, gelijk wij gezien hebben, het feest in drift verlaten. Daar zijn dienaars en die van Aylva met de paarden waren teruggereden, met last om hen weder tegen den afloop der partij te komon afhalen, zag hij zich genoodzaakt te voet huiswaarts te keeren. Hij legde echter den weg naar het oude klooster af met al dien spoed, welken gewekte drift kan veroorzaken, en, onder het overpeinzen van al de middelen, welke wraakzucht hem aan de hand kon doen, bevond hij zich, eer hij er om dacht, bn het weiland, van waar hij de somDere daken van zijn tijdelijk verwijf boven het geboomte zag oprijzen. Tot zijn bevreemding zag hii door de kleine zijpoort, die met de weide gemeenschap had, eenig licht schemeren. Wanneer men gramstorig is, verschaft zelfs de geringste omstandigheid nieuwe redenen tot ongenoegen. „Die vlegels! r dacht hjj: „daar hebben zij weer de zijdeur opengelaten. Zeker zitten zij in kroegen en kitten te zuipen en laten het huis ter prooi aan eiken voorbijganger!"

Hij nam, ten einde zich van de waarheid zyner vermoedens beter te overtuigen, den weg langs het ons bekeude pad over de weide, trad onverhinderd in huis, en stapte, eer iemand hem had opgemerkt, de bakkerij ') binnen, waar Feiko, Sytsken en ettelijke dienaars bij de bierkannen vergaderd zaten en aandachtig luisterden naar de oude legende betreffende den draak van 't Roode Klif te Stavoren, welke nun een leekbroeder van Sint-Odulf verhaalde.

>) Zoo noemde men voorheen de keuken.

Sluiten