Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bemerkt, dat het kind door weenen en pruilen iets tracht te verkrijgen, moet zij voet bij stuk houden en niet toegeven. Doet zij anders, dan zal zij later, als het kind grooter wordt, zelfs niet door straffen eene gewillige gehoorzaamheid erlangen.

\ ele ouders zijn daaromtrent zeer onverstandig: wanneer b.v. een kind iets onredelijkerwijze verlangt of iets wil doen wat moeder verboden heeft, dan begint het eerst te vragen en te bidden, dan aan te dringen en eindelijk te weenen. Het kind wordt gestraft; komt het nu vergiffenis vragen dan krijgt het, als loon voor zijn betoond berouw en als teeken van verzoening, wat het eerst geweigerd werd. Zulk een handelwijze nu is glad verkeerd. Zoo wordt het kind totaal bedorven. Bij eene volgende gelegenheid speelt het hetzelfde spel. tracht zoo zijn eigen zin door te drijven en ten slotte gehoorzamen de ouders aan de kinderen en niet de kinderen aan de ouders.

2. Wanneer het kind zich tegen uw wil verzet, moet het gestraft worden, hoe jong het ook zijn moge.

3. (ieef uwe bevelen altijd in ernst en niet uit scherts, doch verlang van uw kinderen niet te veel in eens.

£ 4. Godsdienstigheid.

„Onderricht uw kind van af zijn prille jeugd," zoo vermaant God zelf in de H. Schrift.

Zeg niet: het kind is nog veel te jong, het begrijpt er toch niets van. Neem het kind op uw schoot, leer het de handjes vouwen, de oogjes naar den hemel richten en de zoete namen van Jezus en

Sluiten