Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Boven alles hartverheffend was het mij, van de uitgevers te vernemen, dat ze bij honderden te tellen zijn, de abonné's, die den vijf-en-twintigsten jaargang met mij mochten beleven. Die trouwe tijdgenooten gelieven mijn gelukwensch bij mijn hartelijken dank te aanvaarden.

In het voorjaar van 1879 werd het Weekblad van IJselmonde en Kralingen door het Nieuwsblad geabsorbeerd. Al de abonné's — ik had hen in hun eigen blad daartoe opgewekt en overreed — kwamen over. De uitgevers voegden „en Kralingen" bij den titel, een woord, dat in 1887 weer wegviel, nadat Kralingen ingelijfd was bij Rotterdam. Toen moest er ook tusschen vergrooting of splitsing gekozen worden: de vloed van berichten en advertenties was dermate gestegen, dat er steeds ruimte ontbrak. De uitgevers besloten tot splitsing: het voor Vlaardingen c. a. bestemde deel kreeg op 1 Juli den titel Nieuwe Vlaardingsche Courant, ter herinnering aan een kleiner gelijknamig blad, dat de firma Dorsman & Odé van 1 Oct. '73 tot 31 Dec. '77 had uitgegeven; het Nieuwsblad bleef bestemd voor de Hoeksche Waard en IJselmonde.

Na andermaal tien jaren, den 31 December 1898, legde de heer W.HoogwerfAz. den arbeid neder. Wij gunden hem van harte de rust, die hij wenschte. Zijne taak werd overgenomen door zijne neven J. Verhagen Jz. en A. Verhagen Jz., die de firma behielden. En met verjongde kracht werd alles voortgezet, verbeterd en vermeerderd. Bij de Nieuwe Vlaardingsche Courant kwam een afzonderlijk Visscherijblad, het Nieuwsblad ging een bijvoegsel wijden aan land- en tuinbouw en veeteelt.

Mij ging dat alles niet aan; ik vervulde met den ouden ijver mijne oude taak, waarbij ik het genoegen heb gehad, dat de wijze, waarop ik het deed, door voor- en tegenstander werd geprezen. Mijne 'wekelijksche overzichten zijn steeds in ieders smaak gevallen. De verzekering en verzekerdheid daarvan is mij altijd hooger loon geweest dan het stoffelijke honorarium.

Ik vertrouw, dat ook mijn Gedenkboek alle lezers zal behagen. Ik heb getracht, het tevens te maken tot een Gouden Boek der Familiën, dat later voortgezet kan worden.

En waarom heb ik op den titel geschreven: „Uit de Vroegte" ? Niet om te schertsen over hetgeen geleverd werd uit de Hoogte of uit de Diepte, maar om allen, die naar een man van ondervinding willen luisteren, aan te manen tot vroeg opstaan; ik heb al mijn bijzonderen arbeid bedacht en bedreven in de vroege morgenuren. O, ik heb nog veel meer kunnen doen dan voor ieder bleek: een Duitsch leesboek van mij beleefde drie, mijn Draad der Vaderlandsche Geschiedenis reeds zeven drukken, mijne Natuurlijke Schrijfmethode begint overal bekend te worden, mijne Geschiedenis van Cromstrijen eerde de streek mijner inwoning, mijne werkjes voor practische meetkunst, natuurkennis, aardrijkskunde en geschiedenis brengen eenheid van onderwijs in mijne school sedert jaren, de Rijksnormaallessen, aan wier hoofd ik vier en twintig jaar heb gestaan, hadden eene eereplaats onder die van het district Dordrecht en ik nam deel aan alle ondernemingen, die het algemeen welzijn in deze streken ten doel hadden.

Ik heb nooit een oogenblik of eene gedachte onttrokken aan den arbeid,

Sluiten