Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

militaire pensioenen en de militaire rechtspraak zullen verbeterd worden. En snelvuurgéschut zal er komen, al kost het de knoopen van de galabroeken. Wie niet snel kan vuren, moet tegenwoordig

maar thuis blijven met zijn kanon.

•• ••••• •••••

En we gaan al naar het kamp van Zeist!

waar in de richting der bevordering van godsdienstzin en zedelijkheid zal worden voortgegaan, even goed als „op de schepen

van oorlog en in de kazernen."

O, Nederland is eene Christelijke mogendheid! Met tinteling

des gemoeds hebben we dat mogen hooren.

— „Voor de vrijmaking van het onderwijs in zijne onderscheidene vertakkingen zal op den ingeslagen weg worden voortgeschreden."

Hiep, hiep! Dat moet voor de schoolmeesters wezen. Vrijheid is 's menschen hoogste goed, gelijk er bij geweest te zijn het hoogste geluk. We hebben dat altijd gezegd.

En heeft Zijne Excellentie niets behouden voor zich zeiven ? Zij, namelijk Zijne Excellentie, heeft Hare Majesteit laten

zeggen: o v e r m i t s.

Zeg niet, dat het weinig is. Gij zegt „omdat," dewijl gij zijt een modern mensch, een proza-mensch, verachtende het

schijnbaar kleine.

„Overmits," — dat is quando, quandoquidem, quoniam, dat is een orgeltoon, dat is eene geloofsbelijdenis, eene samenvatting van veeljarigen arbeid; dat is een stempel, een woord van anti-revolutie, van praedestinatie, dat is een krans, eene bekroning, 't Was het woord van éénen, veelmaals bespot, nu is 't een koninklijk woord geworden, een woord voor kanselreden en toasten. Gij hadt de stralende oogen en de als tot een kus gereede monden der heeren van de dagbladen zich moeten zien richten naar Zijne Excellentie, toen Hare Majesteit dat heerlijke overmits zoo zoet benadrukte!

Er zit meer in, dan gij nu nog meent: dat „overmits" is een stempel van aarts- en hyper-constitutionalisme, haast een afstand van eigenmachtigheid en gratie Gods. Ziet, zegt het, ik verantwoord, wat ik doe, ik geef u reden van mijne beweringen en handelingen, ik ga verder, dan ooit gegaan werd in eene troonrede.

Het was stichtelijk, het was kostelijk, het was betooverend, het was meer dan er ooit geweest is. Alles werd schoon gevonden:

Sluiten