Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zuivel en groenten, dien het andere oplevert, en de verkeers middelen den hongersnood, zelfs de groote duurten, waarvan zoo menige droeve bladzijde der geschiedenis spreekt, onmogelijk

kunnen maken. ##

De mensch heeft nooit gewaardeerd, wat hij had verkregen:

hij blijft steeds haken naar het andere, dat hij voor het betere houdt; en de oudere wil altijd terug op den levensweg, om het beter te maken dan hij gedaan heeft, toen hij er den tijd toe had. Niemand is tevreden. Men spreekt echter ten onrechte van den „goeden" ouden tijd. Heel het menschdom is voortdurend r ij k e r geworden: wij bezitten thans, wat onze vaderen zich voor feestdagen wel eens wenschten. Laat ons in de Kerstdagen van 1900 toch met religieuze dankbaarheid de onmetelijke gaven gedenken, die wij meer van den Almachtige hebben ontvangen, dan de ontelbare geslachten, die ons voorgingen.

Hoe zal het er in de wereld uitzien na andermaal honderd jaren? Stilstand zal er gewis niet komen; daarvoor zijn de middelen en de aansporingen ten vooruitgang te menigvuldig. Misschien verwonderen onze nakomelingen in de Kerstdagen van het jaar 2000 er zich wel over, dat we al blij waren met zoo weinig!

Sluiten