Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Naar ons oordeel, wordt hier de Schrift geweld aangedaan, — en dat nog wel ten laste van al onze Gereformeerde Kerken !

Zelf hebben wij eenigzins rekenschap van gevoelens in zake dit leerstuk gegeven in ons eerste geschrift, getiteld : „De Uitverkoren Kinderen Wedergeboren, Eisch des Verbonds?" pag. 148—164.

Dit alles echter zonder iets af te doen van de kostelijke beteekenis die de Utrechtsche Verklaring gehad heeft, betreffende het kaimeeren in het jaar 1905 van de toen te hoog opgaande golven van het kerkelijk leven. Doch veel verder moet men haar waarde niet uitmeten. Integendeel, er dreigt, gelijk wij hier aanwezen, bij verkeerd gebruik zelfs gevaar uit.

Hetgeen wij hier gaan geven, zal uiteraard wel eens eenigzins een herhaling zijn van het reeds bekende. Want vanzelf zullen wij bij elk punt vóór alle dingen in groote trekken weder hebben voor te stellen, en in te denken hetgeen wij vroeger reeds uiteenzetten, om dan van daar uit, en aan de hand der Schrift, geleidelijk onduidelijkheden op te helderen.

Eerst zullen onze gedachten gaan over Verbond en Kerk, die kunnen gezegd worden bij elkander te behooren, en op elkander in te grijpen. En daarna zullen wij onze aandacht samentrekken op Woord en Doop, die eveneens ten nauwste met elkander verbonden zijn.

Wij nemen gewoonlijk ons uitgangspunt in voor de zaak die ons bezighoudt, kenmerkende uitspraken van onze geëerde recensenten.

Sluiten