Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Als ik in stroomen bloeds mijn heetcn dorst „Naar wraak kan lesschen!"

Boven Loki's hoofd Hield aldus sprekend zij de schaal omhoog, En roerloos bleef het bekken toen zij zweeg.

Maar ras verdoofde nu in 't starend oog De laatste flikk'ring van haar geest, en slechts Met lange tusschenpoozen bracht haar mond Nog murmelend den naam van Narwi uit. — Een zucht ontwelde aan Loki's borst, terwijl t Venijn in 't bekken langzaam nederdrupte.

„O! zalige verademing. — Wel ken „Ik daaraan weêr Alvaders teeder hart.

„Eerst werpt zijn overmacht den vijand neêr, „Dan reikt hij met erbarmen hem de hand. „Wat beter ongedaan gebleven waar',

„Volbrengt hij zorgeloos ten einde toe,

„En op de fout volgt aanstonds diep berouw. „Hij schiep den mensch ten prooi aan doelloos lijden, „En schonk hem dan tot troost een ijd'len waan. — »Doch, wee! Het bekken loopt al over! Weêr „Vloeit brandend gift in stralen langs mijn rug!

„Giet uit, Siguun, giet uit!"

Snel goot Siguun Den dikken zwadder uit de gouden schaal;

Maar toen de slang op 't onbeschutte lijf

Sluiten