Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE PERI

i

,'t Hoefijzer is verhuurd,"

,'t Hoefijzer? Och kom, en aan wie?"

„Ja, zoo wijs ben ik nu nog niet. 't Is al wel, dunkt me, dat ik weet dat het verhuurd is. Nel, de schoonmaakster is er heen met een heele vracht boenders, bezems, dweilen, lappen."

„Nu. 't wordt wel tijd. Drie jaar stond het leeg meen ik met November.''

„Ja, de oude Schulte stierf in Augustus."

„'t Heeft al den tijd gehad een spookhuis te worden door het lange leegstaan."

„Och, Irene, dat is nu net iets voor jou. Spoken! Wie denkt er nog aan spoken?"

„Heerlijk! een spookhuis! Ik wou dat wij in 't Hoefijzer kwamen wonen, Mien! O 't spijt me zoo vreeselijk, dat het verhuurd is. Ik vond het er zoo verrukkelijk wild en woest.

„Een rupsennest!"

„Een wildernis. Zoo iets van een oerwoud met tulke mooie, wilde varens en klokjes en in den vijver, die heerlijke waterleliën maar voor het plukken en 't kon er eoo koel zijn onder de hooge boomen. Neen, ik

Sluiten