Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar nicht. De kolonel was gestorven juist toen zijn eenige dochter op het punt stond het pensionaat te verlaten.

Kolonel Durieux, al was hij door zijn militaire loopbaan met zijn vele beslommeringen en verstrooidheden een weinig onverschillig geworden op het gebied van godsdienst, had er toch steeds voor gezorgd zijn dochter een christelijke opvoeding te geven. Zij was eerst op een hollandsch, later op een belgisch pensionaat geweest; geen kosten had hij gespaard om van haar een beschaafde, goed ontwikkelde dame te maken en juist toen Irene gereed stond om naast haar vader haar plaats in te nemen, om hem door haar liefde te beloonen voor zijn opofferingen ten haren opzichte, ontving zij het telegram, dat haar naar zijn sterfbed opriep ; een val van het paard had het krachtvolle lichaam gebroken. Ook tante Emma was daar en de hartstochtelijk bedroefde Irene hoopte ten minste bij de eenige zuster van haar geliefden vader troost en steun te vinden, maar tante Emma had haar eigen manier van te troosten en te steunen, een manier die Irene plotseling zich van haar deed afkeeren.

Een broer van mevrouw Durieux werd Emma's voogd, maar deze was ongetrouwd, woonde een groot gedeelte van het jaar in Parijs en was er volstrekt niet op gesteld zijn nichtje bij zich te nemen, en bovendien het paste niet. Juffrouw Emma was dus de aangewezen persoon om haar tot beschermster te verstrekken. Irene had een klein inkomen, ruim voldoende om haar kostgeld bij haar tante te betalen, wanneer deze in Warnsloo bleef wonen, en ook voor haar toilet als zij zich geen overdreven eischen stelde ; het was dus

Sluiten