Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ma, mogen wij Irene thuis brengen" vroegen twee

asr meisjes.

„Ja, al$ Hermine meegaat I"

„Nu dan zal ik Hermine terugbrengen," zeide Paul *n zette zijn hoed óp.

De vroohjke stoet verwijderde zich oypr de mallen. De kinderen hingen aan de armeq van Irene, fa fusschenbeide vrooüjk met Paul en Hermine sprak.

De deur van juffrouw Emma werd door Truitje met een knorrig gezicht opengedaan en Irene fluisterde Hermine toe.

yt Is weer nais met haar! Gelukkig dat ik weet, wie op t Hoefijzer komen. Goeden nacht allepl Tot morgen!''

Terwijl de kinderen vooruit sprongen, liepen bfQer en zuster langzaam achter hen.

.Je ben stil, Pjwl/' zejde Hermine.

„ik wilde dat ik het met mijzelf eens was. Zeg Hermine, je spreekt haar zooveel. Kan je er niet achter komen, wat zij gaarne wil, of liever wat ik hopen Jc^n."

.►Och, zij heeft haar hart zqo vol onvoldane veiiaogens, zoo vol ïllusiën, zoo vol droomen, zij z$J daarvan geen afstand doen voor m ! Geloof me Paui, zet je die ideëen uit het hoofd ! Zij is geen vrouw vowjfir „Dat zegt mijn verstand 9ok en ijk alleep ben, dan redeneer ik zqq lang en zoo wijs, tot dat üc er heel .van overtuigd raak, nauwelijks zie ik feaar o* weg zij» al mij* redeneeringegp. ZoM je ^iet tenten, «crmwe, als ijj getrouwd is e*i een leyensdpel h&it

OQrustiS cn opgewonden hoofdje tot

rupt zullen Jcomeq ?"

„Later ausscfeiefl, <na*r m ;wg oiet Als ^

Sluiten