Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd zij echter uit dat paradijs verbannen en de engel, die voor de poorten de wacht houdt, wil haar op haar vurige beden den toegang niet meer verkenen dan als zij hem het kostbaarste brengt, wat de aarde bevat. De Peri gaat heen, vangt den laatsten zucht op van een soldaat, die sterft voor zijn vaderland en brengt dien naar de poort van het paradijs, maar zij wordt afgewezen, de gift is nog niet groot genoeg, dan vindt zij het leven geofferd voor een ander, maar ook dit is niet voldoende, den derden keer echter komt zij terug met een kostbare parel, den traan van een berouwhebbend zondaar, de gouden poorten worden geopend en de Peri treedt binnen in het zoo bitter door haar betreurde paradijs.

Irene had dit onderwerp voor een tableau-vivant gevonden in Maria Regina van gravin Hahn-Hahn, waarin het ook voor hetzelfde doel werd gebruikt.

Het gordijn werd weggeschoven en mevrouw Van Kralingen gunde zich nauwelijks tijd naar het levende beeld te zien maar keerde zich om naar haar logé en vroeg:

„Wat zeg je nuf"

Réné antwoordde niet; hij vergat alles om zich heen, zoo werd hij getroffen door het beeld vóór hem.

Door rosé licht bestraald op den achtergrond de gouden poorten van het paradijs, in een wit kleed, met haar bruine haren eenvoudig over de schouders vallend stond Annette Rovinck en maakte door haar ernstig gelaat en waardig gebaar van weigering een zeer goed figuur maar al ware het zóó niet, wie had oogen voor haar ?

Ieders blik rustte op de Peri aan haar voeten met

Sluiten