Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat was immers juist de eigenaardigheid van de christenen, waartegen men op zijn hoede moest zijn, daar zochten zij hun kracht in. Zij wachten het oogenblik af, als smart, ziekte of naderende dood den mensch verzwakt en uitgeput heeft, dan komt ** hun beurt, dan laten zij hun zoete stem hooren, en spannen hun netten, maar hij zou voorzichtiger, hij zou sterker zijn. Irene vergiste zich, als zij dacht hem op deze manier te overwinnen.

Diepe stilte heerschte in het doodsvertrek; alleen het eentonige getik der pendule scheen als het kloppende hart der kamer, nog eenig leven te verraden.

Eindelijk rukte Réné zich los van de folterende gedachten, die hem geen rust lieten; hij voelde als hij langer er aan toe gaf, dat groote bitterheid en toorn hem zouden vervullen jegens de arme, weerlooze vrouw tegenover hem, die in haar zwakheid hem nog trachtte te wederstaan.

Irene," zeide hij op een toon, die hij zoo gewoon mogelijk trachtte te doen klinken, „heb je den dokter

herkend, die toen bij hem was ?"

Zij sperde de oogen wijd open en schudde van neen.

,,Hij was een Hollander; een kennis van jou, van ons, de jonge dokter Rovinck!"

Verschrikt richtte zij zich op, een gloeiende blos kleurde haar wangen en zij zag hem aan of hij een

spookverschijning was.

„Paul, zeg je? Paul! En die heeft gezien en gehoorde,'.. hoe ik er uitzag, wat je zeide "

Hij sloeg zijn oogen neer.

„Ik weet niet meer, wat ik gezegd heb. Ik was buiten mij -zelf! Hij is later nog eens teruggekomen,

Sluiten