Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voller ware geweest, dan zou ik minder gemakkelijker tot zulk eien besluit gekomen zijn. En bij je allen... ? Hoe gaat het mijn lieve, kleine Willie!"

„Altijd nog tusschen de bloemen! Hij is druk met d^ chrysanthemen en nu zegt hij altijd: „Was Jrene maar hier! zooals ik haar laatst zag, was zij juist een chrysanthemum, zoo schitterend, zoo bont en zoo zonder geur."

„Nu zou hij mij een vertrapte roos noemen, die beste jongen! Ik zal hem bedenken en geld nalaten voor veel, heel veel nieuwe bloemen, maar dan moet hij alle Zaterdagen er het beeld van Onze Lieve Vrouw mee versieren. En Bertha en Phien zijn zeker al groote dames ?"

„Bertha zal wel Annette's voorbeeld volgen en religeuze worden. Phien is moeders rechterhand, maar 't grootste nieuws moet ik je nog vertellen. Verbeeld je, Paul wil zijn bloeiende praktijk vaarwel zeggen en Jezuïet worden, 't Is voor vader een harde slag, maar wat kan men er aan doen als God roept ? Hij heeft er lang over nagedacht, zegt hij en zichzelf beproefd maar nu kon hij er niet langer aan twijfelen, dat het zijn roeping was. Reeds in September zal hij in Mariëndaal zijn intrede doen."

Irene zweeg, maar groote tranen rolden over haar wangen en zij vouwde stil de handen.

„En nu zal mijn man zich in zijn plaats in Warnsloo vestigen; wij komen wonen in het groote huis, het zal er wel vol worden mettertijd" voegde zij er glimlachend bij.

Heu-mine bleef een poos; zij had het hart niet haar vriendin te verlaten, wier dagen — zij zag het genoeg — geteld waren.

Sluiten