Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een laatste groote smart was nog voor Irene weggelegd; zij ontving juist nu een brief van Réné, den 6crst€>

„Ik hoor dat je liefste wensch vervuld is en je troost in bidden en kwezelen hebt gezocht. Het stond je vrij! Bidt Dr. Paul met je mee ? Wanneer het je interesseert zoo moet ik je vertellen, dat ik op heel andere wijze mijn troost zoek, dat ik alle lust in huiselijk leven, in een regelmatig eervol bestaan verloren heb, ik dank het jou, je hebt mij aan dat alles ontrukt. Als ik nu in de bedwelming van allerlei vermaken, waarvan mijn ziel eigenlijk walgt vergetelheid zoek, is 't de schuld van jou en je godsdienst. Je hebt je wensch! als er een God is en wij zijn Hem verantwoording schuldig, welnu dan komt alles wat ik nu

misdoe op je neer....

Die brief verergerde onmiddellijk Irene s toestand, zij verzocht Hermine hem te schrijven dat zij doodziek, bijna stervende was. Hij bevond zich toen in Parijs.

Twee dagen later klopte hij aan de kloosterpoort; met verwarden blik en bevende stem vroeg hij naar

zijn vrouw. ,

„Mevrouw is vanmorgen overleden I" antwoordde

hem de portierster.

Hij bleef schijnbaar kalm en verzocht haar lijk te mogen zien; men bracht hem in de kamer waar de vrouw lag, die hij zoo hartstochtelijk had lief gehad .

Het vertrek was met rouwdraperieën versierd, halfdonker heerschte er in, brandende kaarsen op zilveren candelabres stonden links en rechts van de eenvoudige baar; daarboven verhief zich het kruisbeeld en wierp zijn lange schaduw over de gestalte,

Sluiten