Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE DOOD.

Die eens uw vreemde oogen zag,

Die eend uw starend stillen lach,

Als van een wachtend bondgenoot,

In zijn ontroerde ziel vond waken •—

Hem laat ge aan 't leven niet alleen,

Van hem gaat gij nimmer meer heen

O milde stille dood!

Zijn blijdschap weet u aan te raken,

Hij weet u in zijn nacht en nood —

En in een bloem, die opengaat En ieder zacht, zielslief gelaat En ieder stralend dagen — och Hij weet u toch! hij weet u toch!

Eens kwaamt ge «— een vreemde, en toch verwant, Eens voelde ik aan mijn hart uw hand En groeide wonderlijk en groot Uw schaduw voor mijn blinde oogen .—

Eens, met het zinkende getij Fan liejde en jeugd, kwaamt gij naast mij O milde stille dood!

Sluiten