Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den onverhoedschen aanval te schrikken. Langzamerhand drong echter tot haar door wat met haar gebeurde en ze begonnen nu zoo te scheldenen terazen en eindelijk te schreeuwen dat de buren dachten dat de vrouwen vermoord werden. Eenige vrouwen kwamen de trap op. Mannen schenen er niet in het huis te zijn, die zouden 's avonds wel terugkeeren als er bezoek kwam bij de vrouwen en er wat af te dreigen viel.

De vrouw van twee hoog was ook naar boven gekomen. Ik stuurde haar uit om hulp te halen. „Waarschuw maar den agent op den hoek" riep ik haar toe en inderdaad verscheen een oogenblik later de agent, gevolgd door een drietal andere agenten uit het naastbijgelegen posthuis ter assistentie.

Een vluchtig onderzoek bracht mij reeds het geld in handen datinderdaad geborgen was op de plaatsen door Willem aangegeven. Er ontbrak nauwelijks een vijftig gulden aan.

Hoe nu deze beide tierende vrouwen de trap af te krijgen. Goede raad was duur, enfin, het werd beproefd en met veel moeite gelukte het eerst de eene, daarna de andere vrouw de trap af te dragen.

Ik verliet daarop met den rechercheur de woning, doch niet dan na een agent voorden ingang vanhetzolderkamertje op wacht te hebben gesteld. Toen wij buiten kwamen was er natuurlijk een heele toeloop van volk en wie denkt ge dat daar tusschen de menigte vergenoegd stond te kijken? Willem de kleermaker natuurlijk.

Toen op het bureau alles was geregeld ging ik weer met den rechercheur naar de woning terug om een nauwkeurig onderzoek in te stellen. Onder een hoop vodden, de slaapgelegenheid van de dames, tevens de garderobe, vond ik snippers papier, fragmenten van wat in de portefeuille was

Sluiten