Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

groote kisten met meubelen, naar het den schijn had, alsmede nieuwe meubelen, in stroo verpakt, aan. Eene dame, een vrij opvallend type, verscheen eenige dagen later en nam daar ook haar intrek, zoodat de buren ietwat vreemd opkeken en allen het huis „in den kijker" hielden. Van den heer des huizes kreeg men niet veel te zien. De dame toog er zoo nu en dan op uit, waarschijnlijk om proviand te halen.

Nagenoeg eiken dag werden in de woning postpakketten bezorgd, vermoedelijk om den schijn, dat men met een degelijke firma te doen had, te versterken.

De buren waren allerminst ingenomen met de eigenaardige bewoners, vooral om de bewoonster, die zeer duidelijk de kenteekenen droeg van te behooren tot een soort dat op die gracht allerminst als goede gebuur begeerd werd. j:.' *W

Nu wilde het toeval dat de woning achter het perceel ook ledig stond. Reeds geruimen tijd was die woning onbewoond, zoodat de Duitscher en zijn huisgenoote niet behoefden te vreezen, van welken kant ook, bespied te worden.

Op zekeren dag verscheen een rijtuig voor het „Agentschap voor buitenlandsche huizen" en vertrok, .Mevrouw", bepakt en gezakt, alsof ze een heele reis had te ondernemen. Mijnheer had intusschen moeite gedaan met de buren eens kennis te maken en kwam weinige dagen na het vertrek van de dame aan de buren vragen of zij hem een dienst wilden bewijzen. Hij moest voor eenige dagen naar het buitenland en nu zouden intusschen wel eenige pakjes komen. „Zouden de heeren niet zoo vriendelijk willen zijn die aan te nemen."

Toe val lig was juist in die dagen het achter de woning

Sluiten