Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een ontmoeting.

Ik tikte hem op zijn schouder en zei: ... kun je hem nog al raken ?

Het oude ventje lachte wat en zei: „beter dan ze mij kunnen raken, of dacht U soms dat ik er nog aan deed ? Kom, ik wou je wijzer. Dat is tegenwoordig niets gedaan. Daar worden tegenwoordig geen echte gouden horloges meer gedragen en aan de prullen, die ze nou hebben, waag. ik geen vijf jaar. Ik heb mijn jaren nou noodig. Ik ben een dagje ouder geworden. Zooveel zullen er niet voor mij zijn overgeschoten."

Hij liep een eindje mee. Wij babbelden wat. Hij zag er uit alsof hij het lang niet kwaad had. Jongen, jongen, wat had ik hem vroeger dikwijls anders gezien. Toen was hij een heele baas in het zakkenrollen. Wat had ik hem vaak op de hielen gezeten en meer dan eens had het dagen lang zoeken gekost, eer wij voldoende bewijsmateriaal tegen hem bij elkaar hadden.

Ik herhaalde: „nou, waar raak je ze dan mee?"

„Ik verdien, aldus de „oude bekende" meer geld danjij en de hoofdcommissaris er bij. Kijk eens...."

Hij stak zijn hand in den zak en diepte daaruit een in elkander-gefrommeld pakje bankpapier op. „Wij doen tegenwoordig een gokkie. Dat en chantage, dat is tegenwoordig het eenige waar je nog een Hinken slag mee kan slaan. En daar kun je geen kwaad mee. Als het erg loopt met dobbelen, dan kan je een of twee dagen krijgen of een geldboete. Nou en daar heb je toch zeker maling aan. Maak je dus maar niet bezorgd over mij, ik scharrel mijn duitje wel bij elkaar. Adjuus 1"

Hij legde zijn handen weer op den rug en stapte heen.

Sluiten