Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit, maar liet enkele goederen onder het hooi in de kisten liggen. De zoogenaamde ledige kisten werden dan van het tentoonstellingsterrein afgebracht en de gestolen goederen later uit het stroo gezocht.

Toen mij dit ter oore kwam, liet ik alle uitgangen verdekt bewaken door rechercheurs, die voorzien waren van lange ijzeren stootijzers. Wanneer nu een wagen met ledige kisten het terrein zou verlaten, werden de kisten alle eerst nauwkeurig onderzocht en is het meermalen voorgekomen, dat wij verschillende stukken van waarde o. a. pendule, porcelein etc. quasi onzorgvuldig leeggepakte, onder het hooi in de kisten vonden en in beslag namen.

Dit was een mooi begin.

Bij het bouwen van étalages moesten wij ook nauwkeurig toezien, wat ons dikwijls door het spannen van zeilen belet werd. Het kwam voor dat een vertegenwoordiger de vloer los had gemaakt om de ruimte daar onder als bergplaats te doen dienen voor het bewaren van gestolen goederen.

Des nachts was het geheele gebouw afgesloten en enkel binnen bewaakt door politie en brandweer en nu kwam het, nadat de tentoonstelling voor het publiek was opengesteld, dikwijls voor, dat iemand des morgens aangifte van diefstal uit zijn étalages kwam doen.

De Fransche collega's maakten mij opmerkzaam, dat die gevallen zich dikwijls zouden herhalen, indien ik niet spoedig maatregelen nam om dit te voorkomen.

Die diefstallen waren meestal gefingeerd daar de vertegenwoordiger van den exposant zelf de goederen wegnam, en zooals ik naderhand ontdekte, ze heel dikwijls ten geschenke gaf aan dames van zijn kennis of ook wel ze verkocht.

Sluiten