Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gedurende de expositie heeft niemand een poging tot braak of diefstal in deze vitrine gewaagd, daar buitenlandsche beroepsdieven een dergelijk electrisch beschermingsapparaat en electrisch verklikkerssysteem op groote tentoonstellingen in het buitenland meer hadden aangetroffen. Bovendien waren er zooveel bewakers, geheime politie en militairen in de nabijheid, dat een inval wel tot de onmogelijkheden zou behoord hebben.

Iets wat in die drukke dagen, toen de stad vol was van vreemdelingen en buitenlui, wel heel dikwijls voorkwam, was het uitschudden van personen, die met volle beurs naar Amsterdam waren gekomen, om daar eens van alles te zien en een paar dagen te genieten.

Met het smoesje, dat men voor de heeren een goed hotel wist, werden zij door slechte individuen meegetroond naar de een of andere achterbuurt en daar door „dames' , die natuurlijk in het complot betrokken waren, een verplacht huis binnengeloodst, waar de berooving plaats had.

't Oude liedje, geen spoor was te vinden.

Voor ons had de tentoonstelling nog andere verrassingen. Soms kreeg ik 's avonds geheim bericht, dat de een of ander vorstelijk persoon den volgenden dag incognito de tentoonstelling zou komen bezoeken en dat ik zorg moest dragen, dat de vitrines ongedekt en de exposanten

present waren.

Zoo heb ik heel dikwijls Z. M. Willem III rondgeleid en met H. M. de Koningin Moeder en eene hofdame tusschen het publiek gewandeld.

De hooge Bezoeksters kochten dan poppen enz. voor de jonge Koningin en in het Koninklijk Paviljoen werd van tijd tot tijd gerust.

Duister Amsterdam.

11

Sluiten