Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Reeds meermalen had zij hem met geld geholpen en ook haar man had dat wel eens gedaan.

Ik meende dan ook sterk te zijn in mijn zaak en genoeg ondervinding van dergelijke gevalletjes te hebben opgedaan om te weten dat de geliefde de chanteur was.

Ik vergeleek nog eens de brieven die merkwaardige overeenkomst hadden in zinsbouw en wijze van vragen, zelfs van adresseering en zei plotseling, ,,Mevrouw, ik geloof dat uw vriendje U leelijk heeft laten schrikken.

Maar och arme, ik vergeet nooit hoe ik met mijn woorden haar ontstelde.

Doodsbleek sprong zij op van haar stoel, zi] greep mijn handen en snikte het uit dat het gods onmogelijk was dat haar lieve jongen tot zoo iets in staat zou zijn. De man die zij zoo lief heeft en die zoo haar liefde beantwoordde kan onmogelijk haar bedrieger zijn.

Ik moet ronduit zeggen, dat ik zelden zooveel moeite heb gehad om iemand te kalmeeren, maar eindelijk gelukte dat toch en zij moest op het laatst wel voor mijn aanwijzingen wijken. Ik verzocht haar nu het geld te zenden aan het gevraagde adres, liefst in een rouwenvelop, dan zou ik wel voor het verdere zorgen.

Ik had al heel gauw geinformeerd naar de gewoonten van het jongmensch en vernam dat hij eiken ochtend te 11 uur zelf zijn brieven ging afhalen.

Ik stelde mij daarom den volgenden morgen verdekt op in het postkantoor en jawel, tegen elf uur arriveerde het jongmensch, verdween in de richting van het loket P. S. en nam weldra den rouwbrief in ontvangst.

Mijn veronderstelling was dus juist geweest en het kostte mij daarna weinig moeite de ontknooping van het chantagegeval te bewerken.

Sluiten