Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een onderzoek werd ingesteld naar kunstschilder, redacteur en „de reddende engel," waaruit bleek, dat het «Irietal, ongunstig bekend, hun werk maakten om aanzienlijke dames in hun netten te verstrikken, chantage te plegen en zoo een aardig duitje machtig te worden.

Geen enkel schrijven werd door mevrouw A. beantwoord en toen zij na een paar maanden buitenslands vertoefd te hebben wederkeerde, hoorde zij na dien nooit meer iets van het geval.

Daar zijn geen afschuwelijker boeven dan chanteurs en daar zijn geen ongelukkiger schepsels dan gechanteerden.

Geen prooi wordt laaghartiger beslopen, besprongen en eenmaal in de klauwen gegrepen versold en getreiterd, dan het slachtoffer van den chanteur. Langdurig is <le kwelling, knagend de angst, die meestal eindigt in geheele vertwijfeling en wanhoop.

Wie de chanteur is: hij is de fattig gekleede jonge man, „tirer a quatre épingles", die de souteneur is van de een of andere geraffineerde prostitué, die handig genoeg is om behulpzaam te zijn bij zijn sinistre bedrijf. Hij verschijnt *s avonds in de schouwburg, bij voorkeur in de variété's, bezoekt de nacht-societeit, minder om de nachtjool dan wel om eens te kijken of er ook een gefortuneerd provinciaalse is verzeild, waagt zich overigens niet aan menschen die wel eens hun tanden konden toonen en de kracht hunner knuisten bovendien. En voor het overige let hij op wie er zoo steelgewijs een „stille inrichting" bezoekt. Hij kent de vrouwen van het nachtleven, weet precies welk bezoek zij krijgen en behoort bij die bezoekers iemand die nog al staat op zijn eer, zijn naam, die -vrouw en kinderen heeft en van goede familie is, die zaken

Sluiten