Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelden, uit de kas daarvan, geleend. Maar er verder bijnemen durfde hij niet; hij moest het eens niet terug kunnen geven.

Maar stil, hij wist een anderen weg. Eigenlijk mocht dat ook niet, maar ieder wist, dat hij zoo eerlijk was, als iemand maar wezen kon. Van verduistering kon geene sprake zijn en van diefstal nog veel minder; het was maar een tijdelijk gebruiken

Hij had nog eenige effecten in bewaring. De eigenares weet nog niets van zijn toestand en vertrouwt hem ten volle. Hij zal een paar stukken, niet meer dan hoogst noodzakelijk, tijdelijk te gelde maken, om die natuurlijk weer zoo spoedig mogelijk terug te koopen en weer in de trommel te leggen. Geen haan zal daarnaar kraaien, en hij blijft, die hij is.

Hoe meer hij daarover denkt, hoe stelliger hij overtuigd is, dat dit de eenige oplossing is. Liever deed hij het niet, want telkens komt hij voor de vraag, of zulk eene handelwijze toch, striktgenomen,

verantwoord is, maar maar het plan

werd volvoerd, en de tot hiertoe eerlijke man werd een dief!

Nu was zijn lot dan ook beslist.

Een zwager was bij deze eigenares, eene weduwe, gekomen, en had haar zóó pertinent gevraagd, of zij nog bezittingen bij dezen man in bewaring had, en of zij beslist wist, dat die zaken in orde waren, dat zij ten slotte toch ook begon te twijfelen en op herhaald aandringen besloot de zaak ernstig te onderzoeken.

En nu kwam zij tot de verschrikkelijke ontdekking, dat wel niet alles weg was, maar een deel toch zeker. En wèl beweerde de man, dat het slechts voor korten tijd was, want dat de stukken beslist terug en in haar bezit zouden komen, maar aan die verzekering had zij niet veel en zij geloofde er ook niet aan.

Thans stond hij aan het begin van zijn diepen val. De weduwe kon haar leed niet zwijgen. Wel was zij

Sluiten