Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spoedig verteerd. Wel trachtte hij door pakjes dragen en wat hij maar krijgen kon iets te verdienen, maar bijna elke poging daartoe mislukte. En dat in den barren winter.

Ten slotte, na als 't ware verkleumd en uitgehongerd te zijn, en geene uitkomst meer ziende, heeft hij, letterlijk als wanhoopsdaad, zich schuldig gemaakt aan diefstal en zoo kwam hij hier in de strafgevangenis terecht.

Steeds heb ik er mij over verbaasd, hoe zulke stakkers gezond blijven. Op mijne vraag of hij, wanneer hij zoo'n geheelen nacht op eene bank of stoep geslapen had, 's ochtends niet vreeslijk verkleumd en verstijfd was en hoe hij toch gelegenheid vond om zich te wasschen enz., vertelde hij, dat hij vooral den eersten nacht verschrikkelijk heeft geleden, en met angst den tweeden nacht tegemoet ging, maar dat hij er van lieverlede aan begon te wennen.

Maar, vroeg ik hem, wat deedt je dan, als ge zoo door en door koud waart? Wel, zei hij, dan rende ik maar eens goed in de rondte, soms een kwartier lang, en dan was ik weer frisch. En om mij te wasschen ging ik naar eene trap aan de haven of naar eene pomp, waar ik mij wiesch en dan mijn zakdoek gebruikte voor handdoek. Maar weet u wat het ergste was, zeide hij mij, als men zoo'n honger voelt, en men heeft dan geen stukje brood of kommetje warm drinken, en men moet dan maar weer gaan loopen, zonder te weten waarheen.

Wat had die jongen eene armoede geleden! En nu stond hij voor de vraag: als ik straks ontslagen word, wat dan? Wat hij hier in de gevangenis verdiende, kon nooit heel veel beduiden. Als hij heel zuinig was, dan kon hij er misschien een paar weken mede rondkomen.

Er was echter een lichtje in al het donkere voor hem. De winter was voorbij en de vaart geopend, zoodat de kans om weer spoedig een vaartuig te krijgen, niet onmogelijk was.

Sluiten