Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarmede de Voorzitter in zulke gevallen gewoon was op te treden, op het gewicht en den ernst van den eed en de gevolgen, indien zij schuldig werden bevonden aan meineed. Maar zelfs eene herhaalde ernstige waarschuwing scheen niet te baten, de een na den ander hield zich aan de gemaakte afspraak en bleef bij de afgelegde verklaring, tot opeens de Officier van zijn zetel rees om aan de rechtbank te verzoeken, de behandeling dezer strafzaak te schorsen en deze vier getuigen in hechtenis te nemen, als verdacht van meineed.

Groote ontroering in de zaal. Men had het zien aankomen, en begreep, dat deze jonge mannen nu reddeloos verloren waren.

De zitting werd geschorst; de rechtbank ging in Raadkamer, om na eenigen tijd terug te keeren met de mededeeling, dat overeenkomstig het requisitoir van het Openbaar Ministerie het onderzoek in deze zaak werd verdaagd en de vier getuigen oogenblikkelijk in hechtenis werden genomen.

Dadelijk na de uitspraak werden de vier verdachten de zaal uitgebracht en per celwagen overgebracht naar het Huis van Bewaring. Korten tijd daarna werd hunne zaak door de rechtbank behandeld, en werden zij veroordeeld ieder tot twee jaren gevangenisstraf.

Natuurlijk kwamen zij in hooger beroep, maar het eenige wat zij daardoor verkregen, was aftrek van een gedeelte der preventieve hechtenis.

Ik heb heel wat gelegenheid gehad en gebruikt met deze jonge menschen te spreken. In 't bijzonder met drie hunner had ik inderdaad medelijden. Zij hadden zich op den verkeerden weg laten brengen door den man, die eigenlijk de oorzaak was van alles. En al blijft het eene waarheid, dat ieder hunner aansprakelijk bleef voor zijne eigene daden, toch waren zij de dupe van opruiing en verkeerde voorstelling van zaken. En steeds is 't mij duister gebleven, hoe het mogelijk was, dat deze drie jonge mannen, alleen

Sluiten