Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Intusschen sprak ik een der officieren en die bevestigde deze mededeeling, en voegde daar aan toe, dat zijne supérieuren zeer tevreden over hem waren.

Maar er was een nieuw bezwaar, n.1.: Wat moest hij straks beginnen, als hij in het burgerleven zou zijn teruggekeerd? En op die vraag was niet gemakkelijk een antwoord te vinden.

Ik waagde het door middel van een klein bekend blaadje de volgende advertentie te plaatsen:

Klassiaan!

Een verloren zoon, thans in de Klasse van Discipline te Ylissingen, maar dien ik heb leeren kennen in de strafgevangenis alhier, wordt binnen enkele dagen uit den militairen dienst ontslagen. Hij is geen misdadiger, eer een sympathiek jongmensch.

Hij weet niet waarheen. Zoo gaarne zou ik hem helpen. Ik durf het wagen hulp voor hem te vragen, omdat ik geloof, dat hij niettegenstaande zijne straffen, waard is geholpen te worden.

Scheveningen. C. M. Dekker.

Als antwoord daarop werd ik verrast niet alleen door een paar mooie pakken en andere kleedingstukken en een klein bedrag in geld, maar bovendien, en dat was het mooiste van alles! door een schrijven van een bakkerspatroon uit eene der hoofdplaatsen in Noord-Brabant, waarin mede namens zijne vrouw, aangeboden werd, dezen jongen man als kind aan te nemen, indien ik de verzekering durfde te geven, dat zij het met hem wagen konden. Dan zou hij daar het bakkersvak leeren en in staat gesteld worden, later zelf in zijn onderhoud te voorzien.

De gevraagde verzekering gaf ik met volle vrijmoedigheid, en nooit misschien is deze jonge man gelukkiger geweest, dan toen ik hem schreef, dat hij geplaatst zou worden bij deze menschen, wier schrijven ik bij het mijne insloot.

Sluiten