Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kerk, waar hij zyne plaats inneemt. Het orgel, dat de kerk heeft ingespeeld, zwijgt en de dienst begint.

Het orgelspel is voor de meesten een bepaald genieten. Sommigen zouden gaarne willen, dat de organist iets anders ten gehoore bracht, dan hij doet. Zoo maakte mij eens een gevangene de opmerking, dat hij wel eens anders had hooren spelen; waarom, zoo vroeg hij mij, gelast u dan ook niet?

Welk spel zoudt u dan gaarne hooren?

Ja ... . zooals in de strafgevangenis te ... . daar speelde de organist altijd van die gezellige moppen, b. v. van „een sleeperspaard op hol", waarom laat u dat ook niet doen?

Het was niet gemakkelijk, den man duidelijk te maken, dat moppen, in welken vorm ook, in eene Godsdienstige samenkomst niet thuis behooren.

Muziek en zang hebben voor bijna ieder mensch iets dat bekoort, dat aantrekt, dat indruk maakt, ook voor den gevangene, en waar z\j in hunne cel, of daar buiten, niet zingen of fluiten mogen, is het te begrijpen, dat velen des Zondags genieten, als zij eens uit volle borst kunnen zingen, vooral als het eene bekende melodie is. En dan is het niet altijd de schoonheid of de ernst der woorden, maar meest om den zang en het orgelspel zelf.

Toch heb ik er wel eens, b.v. by het zingen van Ps. 42 of Ps. 73 :12 of 13 en dergel., niet alleen gezien, dat een traan werd weggepinkt, maar dat er tranen werden geschreid, zooals iemand dat doet, als hij waarlijk bedroefd is.

Er zijn er echter ook, bij wie alle gevoel voor ernst en eerbied ten eenenmale ontbreekt. Meermalen komt dit uit onder prediking of gezang. Zoo was het b.v. op een heerlijken Kerstmorgen. Het vriendelijk winterzonnetje scheen zoo liefelijk door de kerkramen en alles was in eene feeststemming, voor zooverre daarvan in een kerkdienst in eene strafgevangenis sprake kan zijn. Ik liet o. m. zingen Ps. 103: 1 en 11. Ook de

Sluiten