Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bestaan en wist ten slotte ook den meest hardnekkigen tegenstander tot nadere kennismaking te dwingen, zij het dan ook, om wapenen te zoeken tot bestrijding.

Die leer, gevat in den term Crimineele Anthropologie (*), is die der misdadige menschelijke natuur.

In de school, waar die leer wordt beoefend, treedt de misdadiger, niet de misdaad en de straf, als het voornaamste deel der studie op den voorgrond en met hem de oorzaken der criminaliteit. Een reeks van ontdekkingen werden gedaan, die op haar beurt een reeks van nieuwe ideeën op het gebied van de strafrechtwetenschap ten gevolge hadden.

Lombroso trachtte door te dringen in het geestelijk leven van den misdadiger, hij trachtte hem te leeren kennen tot in de kleinste organen, die te zamen zijn bestaan vormen. Zijn voornaamste studie gold de recidivisten onder de misdadigers, en in de gevangenissen, te midden eener misdadige bevolking, deed hij na een langdurig, onvermoeid, nauwlettend onderzoek een belangwekkende ontdekking. Lombroso had n.1. bij zijn onderzoekingen opgemerkt, dat er onder de misdadigers exemplaren waren, die lichamelijk en geestelijk afweken van den normalen, daarentegen overeenkomst vertoonden met den, in den natuurstaat levenden, mensch, met de volken der oudheid. Zoo bleek hem, dat die exemplaren gemeen hadden met den wilden, den onbeschaafden mensch, de geringe behaardheid van het lichaam, de kleine hersenpan,

(*) Van het Grieksch anthropos = mensch, en logos = verhandeling.

Sluiten