Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Niet minder vreemd oordeelde een ander gevangene : »Een moord., zoo redeneerde hij, »is een» »mooie beweging. Een mensch of een dier is» .eigenlijk hetzelfde, vleesch is vleesch ; het is slechts» ,de kwestie het mes vlug in den buik te planten,» »of het een mensch is of een dier, de kling gaat er»

.doorheen als door brood.»

Toen men bij het onderricht in een gevangenis sprak over de eigenschappen van den hond en daarbij deed uitkomen zijn vriendschap voor den mensch, verklaarde een der gevangenen, in vollen ernst, met die bewering niet mede te kunnen gaan. .Immers,« zoo zeide hij, »toen ik dien ouden man vermoordde,» ,was een hond, door zijn geblaf, oorzaak, dat ik ont-«

»dekt werd; noem nu zoo een dier maar een vriend»

»van den mensch.»

Dat onder misdadigers soms de meest vreemde opvattingen heerschen, leert de practijk dagelijks.

Velen hunner beschouwen het «behendig» stelen als iets, dat feitelijk niet gestraft moest worden. Anderen weder achten zich eerst schuldig, als zij op heeterdaad betrapt worden of wel, wanneer zij een aantal getuigen tegen zich zien. In het tegenovergesteld geval weten zij met een werkelijk ongekunstelde verontwaardiging alle schuld van zich te werpen en verdedigen zich met een vuur hetwelk de overtuiging doet vestigen, dat zij op dat oogenblik zelf gelooven onschuldig te zijn.

Een andere eigenaardigheid van den geboren mis-

Sluiten