Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

telkenmale door het kind herhaald, met zooveel juistheid, zoo precies, dat de rechter den vader liet arresteeren. Hij was reeds gedurende vier maanden in preventieve hechtenis, toen op zekeren morgen een vreemd bericht den rechter bereikte. De kleermaker was teruggekomen. Hij was teruggekomen, zooals hij was heengegaan, zonder iemand iets te zeggen, en zonder ook maar in het minst te kunnen denken, welke vermoedens zijn afwezigheid had opgewekt. Het kind had dus het moordtooneel uitgedacht. De rechter deed alle mogelijke moeite, het kind te bewegen, te zeggen, waarom het had gelogen; hij kon het er niet uit krijgen. En het gold toch niet minder, dan zijn vader te beschuldigen.

Twee kinderen mishandeld.

Twee kleine meisjes komen zich al schreiend beklagen, dat zij door de concierge van een huis op de binnenplaats zijn gelokt en zonder motief met een ongehoorde wreedheid en woestheid door haar zijn afgeranseld. Door de ouders der meisjes wordt een klacht ingediend, en de behandeling der zaak wordt toegewezen aan de negende kamer van het Seinegerechtshof; dan verandert het aanzien der zaak geheel en al. De concierge dagvaart getuigen h décharge, die zich op het oogenblik van den voorgegeven aanval op de plaats bevonden. Zij beweerden, dat zij niets hadden gehoord of gezien. De president nam een gelukkigen maatregel, om de waarheid te leeren kennen. Hij verzocht de meisjes, het kamertje der concierge te beschrijven: zij spraken van een bed zonder gordijnen en van twee fauteuils. Maar, het bed had gele gordijnen en in het vertrek waren gewone stoelen. De kinderen zeiden, dat zij met een plooiijzer waren geslagen; de concierge bewees, dat zij er nooit een had gehad.

Nu bleef den meisjes niets anders over, dan de bekentenis, dat ze het verhaal hadden verzonnen. Waarom? Elk antwoord op deze vraag zou slechts de relatieve waarde

Sluiten