Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eener gissing hebben. Van meer belang is het, te weten, waarom het kind in het volgende proces loog.

Een kind door de moeder gesuggereerd.

Een zekere Hippolyte, die in de cité des Bluets (een zeer rommelig stadsgedeelte) woonde, in een dier uitgestrekte blokken kazerneachtige huurwoningen, waar honderden bijeenwonen en waar de weerzinwekkendste wilde samenlevingen heerschen, werd aangeklaagd van een misdrijf tegen de zeden op een negenjarig meisje. De klacht was ingediend door de moeder van het meisje. Naar hetgeen het-kind haar moeder had meegedeeld, had Hippolyte haar, in haar moeders afwezigheid, in zijn kamer gelokt en daar.... Maar wat doet (het er toe. Tot verstand van hetgeen volgt zij het voldoende, te weten, dat het delict zich beperkte tot betastingen. Er was dus geen gelegenheid tot constateeren door medisch onderzoek. Het kind was dus alleen geestelijk bevlekt en daar er geen getuigen waren, was de rechter genoodzaakt, alleen op haar eigen verklaringen af te gaan. Deze nu waren zeer categorisch en duidelijk. Ze werden gedurende den ganschen loop der instructie niet gewijzigd. Voor den rechter van instructie zoowel als voor den commissaris van politie deelde zij steeds dezelfde feiten in dezelfde woorden mede. Wat Hippolyte betreft, een man van 47 jaar, bruin, gezet, met een baard, hij ontkende hardnekkig. Hij had geen gerechtelijke antecedenten en, wanhopig over de tegen hem uitgebrachte beschuldiging, had hij in de cel beproefd, zich om het leven te brengen, door zich met een pen een ader te openen. Zijn wijze van verdediging scheen onhoudbaar en ongerijmd. Hij beweerde, het slachtoffer van de wraak eener vrouw te zijn. Hij zeide, dat hij 'eenige maanden haar minnaar was geweest, maar dat hij van haar was weggegaan otn haar onmogelijk karakter en dat hij nu leefde met een meisje, dat op een bottinefabriek werkte. In haar jalousie had zij besloten, zich te wreken, maar

Sluiten