Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sommige 8- of 9-jarige meisjes durven vragen aan jongens van denzelfden leeftijd of iets ouder, gedreven door bloote nieuwsgierigheid of door te vroeg ontwaakte erotische neigingen.

Hiermee wil volstrekt geen pleidooi worden geleverd voor gesepareerde opvoeding van knapen en meisjes, integendeel, coëducatie onder alle voorzorgen en met de behoedzaamheid, die weet, welke gevaren er dreigen en die de plaatsen kent, waar de voetangels en klemmen liggen, schijnt ons nog steeds een prophylax tegen zedelijke Oi lichamelijke rampen op lateren leeftijd'. In verband hiermee mag het verwondering wekken, dat de betere standen, die door hun middelen in staat gesteld zijn hun kinderen de opvoeding te geven, die hun het meest wenschelijk voorkomt, voor kinderen van 6 tot 12 jaren afzonderlijke meisjesscholen hebben, maar het kind als het 12 jaren is, naar een hoogere burgerschool of naar het gymnasium sturen tusschen de jongens in, dus op een leeftijd, die iedere deskundige als de meest gevaarlijke karakteriseert.

De literatuur der mannen van '80 en van hen, oic in dezelfde richting schrijven, heeft ons menig boek gebracht, dat documentaire waarde heeft voor onze opvatting omtren. de ontwakende erotische neigingen. Als voorbeelden daarvan wijzen we o.m. op „Het Jongetje" van Borel, dat ons niet geheel eerlijk schijnt te zijn geschreven, op „De Kleine Republiek" van Lodewijk van Deyssel, op Van Eedens, „Van de Koele Meren des Doods", op „Achmed, gezegd de dorst naar het Schoone," van Krede Ben Heik, alias Hendrik Beke, enz., waarin ons jonge levens, meisjes en jongens worden beschreven, die te worstelen hebben met ontwakendei-

geslachtsbegeerten.

Om te dioen zien, dat we niet steeds de onschuld van volwassen menschen aannemen ten opzichte van zedenvergrijpen, voegen we hieraan nog toe, wat ons van verschillende zijden ter oore kwam betreffende een hoofdonderwijzer, die ergens in ons land woont. Door ver-

Sluiten