Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gesproten: wat ook zijn hes taan van het eerste oogenblik al tot het laatste moge geweest zijn, geen ander lot. geen andere vergelding wacht hem. De dood maakt alles en allen gelijk door alles te vereenigen in den wil. „Das Individmnn ist nichts nnd weniger als nichts. Millionen Individuen zerstöre ich tagtaglich, zum Spiel nnd Zeitvertreih: ich gebe ihr Geschick dem launigsten nnd mnthwilligsten meiner Kinder preis, dem Znfall, der nach Belieben aut' sie Jagd macht. Millionen neuer Individuen schalfe ich jeden Tag oline alle Verminderung meiner hervorbringenden Kraft: so wenig, wie die Kraft eines Spiegels erschöpft wird, durch die Zahl der Sonnenbilder, die er nach einander auf die Wand wirft. Das Individuum ist nichts"*) Aldus spreekt in zuiver Bouddhistischen trant de wil bij Schopenhauer.

Maar indien wij na den dood alles zijn in den wil, waarom dan de dood zoozeer gevreesd'? Omdat, zegt Schopenhauer, de wil zich niet gaarne losmaakt van zijn trouwen gids en geleider, het versland, waarmee de natuurlijke loop der dingen hem had vereenigd en ook wijl de wil een vergissing begaat. „Der Wille zum Leben", wiens geheele wezen bestaat in den „Drang nach Leben und Dasein" vereenzelvigt zich geheel en al inet de „Erscheinung" tijdens het leven. Hij beperkt zich tot haar alleen en als deze nu wegzinkt in het niet, meent ook hij „der Herr der Wellen, welcher Alles mit seinem Wesen erfüllt und durch welchen allein Alles was ist, sein Dasein hat, zu versinken in den Abgrund des ewigen Nichts."2)

Wij geven hierbij geen commentaar en besluiten: aldus beschouwd, „bleibt der Tod ein Mysterium", wijl het leven een droom is.

We are such stuif,

As dreams are made of, and our little life Is rounded with a sleep.s)

') Vgl. Werke bd. 8 bldz. 689.

») Vgl. Werke bd. 3 bldz. 635, 571—575.

3) Shakespeare: Temp. A. 4. x. 1.

Sluiten