Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In dezen zielstoestand werd het H. Sacrament aldoor meer haar toevlucht. Door de hulp, die zij — nu door meerderen geholpen — reeds aan verscheidene kerken verleend had, wist zij in den Eucharistischen Jezus den meest behoeftige der belioeftigen en niets leek haar te zwaar om die onteerende armoede te lenigen. Haar gulhartigheid en ijver werden vermaard; de eene Pastoor na den andere wendde zich tot haar. Hoe allen te helpen en waar de middelen te vinden.''

In 1846 gaf Pater Boone een retraite in de kerk « du Sablon » te Brussel. Anna de Meeüs volgde de oefeningen en waagde het hem te verzoeken de kracht zijner welsprekendheid aan te wenden ten gunste der talrijke arme kerken. Pater Boone deed dit met zulk een gloed, dat binnen eenige dagen een belangrijke som, verscheidene stoffelijke gaven en zelfs eenige kelken werden aangeboden. Anna, gelukkig met dien rijkdom, voelde zich tegelijkertijd verward, verlegen, wist niet hoe alles te schikken en te regelen.

De aanvragen volgden elkander op. 1 wee pastoors vroegen «de ondersteuning der Vereenigtng » voor hun arme dorpskerk. Het antwoord klonk, dat er geen Vereeniging bestond, doch dat men zou trachten zoo goed mogelijk te helpen. De noodzakelijkheid, dat er werkelijk één in het leven zou worden geroepen, deed zich aldoor meer gevoelen; niemand

Sluiten