Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hun religieuze levenswijze is hun een pantser tegen de verleidingen, waaraan het bekeeringswerk hen blootstelt. Zonder inwendig leven is overigens van apostolaat geen sprake. „De mensch, dien God bij zijn werk gebruiken wil, kan niets dan de voorwaarde stellen, waarop Gods wijsheid wacht voor het toedeelen der genade, 't Is door gebed, boete en opoffering, door inwendig leven, dat die voorwaarde wordt vervuld. Aldus geeft zich de mensch aan God en die overgave wordt door God in andere zielen beloond. Niet door preeken, schrijven of arbeid wordt de genade gegeven, maar om 's menschen streven naar de volmaaktheid stort God de genade neer op de zielen. Zichzelf verliezen in God is het eigenlijke, het eenige, of in ieder geval: het diepste en vruchtbaarste apostolaat". (*)

Willen de Kruisvaarders van Sint Jan den zwaren strijd tegen het ongeloof winnen, dan moeten zij te werk gaan met liefde, zachtmoedigheid en zelfbeheersching. Dit verklaart de keuze van hun naam : „Kruisvaarders van St. Jan". Zij kozen zich den Heiligen Johannes, Jezus' meest geliefden leerling, tot patroon om van hem liefde en zachtmoedigheid te leeren.

(*) „De Kruisvaarders van St, |an", door Pater |. v. Rijckevorsel S. |., pag. 8.

Sluiten