Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geslachtsziekten

Een te dikwijls uitgeoefende geslachtsgemeenschap prikkelt en vermoeit de zenuwen.

Dikwijls moet men de oorzaak van zenuwachtigheid en ziekte van het zenuwstelsel zoeken in bestaande of doorgemaakte geslachtsziekten. In de eerste plaats komen ongetrouwde mannen ter sprake. Men kan er jonge menschen niet genoeg voor waarschuwen, zich vooral niet vóór het huwelijk aan het geslachtsgenot over te geven, want het gevaar, om hierbij een geslachtsziekte op te loopen, is buitengewoon groot. Daarbij komt nog, dat de beteekenis van dergelijke ziekten dikwijls onderschat wordt. Deze dwaling is gewoonlijk de aanleiding, dat de zieke de door den geneeskundige voorgeschreven behandeling niet met die zorgvuldigheid en dat geduld doorvoert, die voor een genezing van geslachtsziekten uit den aard der zaak noodzakelijk zijn. Zoo worden dan de ziekten verwaarloosd en kunnen ten slotte misschien in 't geheel niet meer genezen worden. (Voor dit onderwerp zie men: Geneeskundige Leekeboekjes, serie i, no. 3 : „Sexueele hygiëne voor mannen"). De ervaring heeft geleerd, dat zulke toestanden op het zenuwstelsel een zeer onheilzamen invloed uitoefenen en vooral de hartzenuwen ziet men hieronder lijden.

Treden zulke personen met nog bestaande geslachtsziekten in het huwelijk, dan dragen zij hun kwaal niet zelden op hunne vrouwen over. In de eerste plaats verhoogt kwellende gewetenswroeging de zenuwachtigheid van den man, wordt dan nog de vrouw ziek, dan kunnen ook bij deze de zenuwen in de war raken.

Ook andere ziekten der vrouwelijke geslachtsorganen,

Sluiten