Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geval is, beginne men heusch niet zich terstond over de voeding van het kind ongerust te maken. Geen pap nog en geen melk ook. Wachten is de boodschap.

Mocht het kindje na een moeilijke bevalling al door huilen, dan make men zich eveneens niet ongerust. Zoon kindje heeft in de knel gezeten, heeft overal pijn en ... . huilt natuurlijk. De mijne huilde 5 dagen zonder ophouden. Men went er aan en het kleine wezentje telkens er uit nemen geeft veel drukte, maakt zenuwachtig — want de natuur zelf herstelt dit slechts — en men wint er niets mee. In 't belang van het kind is het noodig, dat men dat geschreeuw verdraagt.

De eerste dagen verwent men een kleine al ó zoo gauw, zoodat men daardoor vaak een lastig, dreinerig kind houdt. De mijne schijnt in die eerste 5 dagen uitgeschreeuwd te zijn. Dwingerig schreeuwen doet ze nooit.

Elke moeder die haar kind verstandig liefheeft, zal zich dat geschreeuw getroosten en er zich over heen zetten.

De eerste drie dagen heeft het kind nog geen noemenswaardig voedsel noodig. Wil men toch iets geven, welnu dan slechts één lepeltje suikerwater af en toe.

Van den 3den ook wel pas den 5 den dag, zal de moeder, wanneer zij gezond is, voldoende zog hebben. De eerste keeren gaat het waarschijnlijk wat moeilijk om het kind aan het zuigen te krijgen, maar als de moeder en haar helpster veel geduld heb-

Sluiten