Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Moeders kunnen zich soms ongerust maken over ae kleur van de oogen harer kinderen, omdat die verrassende veranderingen vertoonen kan, maar daar zit het kwaad niet. De kleur is bij alle pasgeborenen blauw, en als het kind bruine oogen krijgt, komt dat pas later en niet altijd regelmatig op de beide oogen tegelijk, zonder dat dit verder iets beteekent. Wel heeft men zijn zorg te wijden aan de groote lichtschuwheid van het kind in zijn eersten levenstijd. Men kent de zoogenaamde albino's. Zij hebben oogen zonder kleurstof, alles even licht van kleur en doorschijnend, en daarom zijn zij zeer gevoelig voor licht. Bij gewone oogen komt het licht alleen binnen door de pupil, bij de albino's komt het naar binnen van alle kanten. Zij hebben niets om het af te weren en raken pas op hun gemak als het helle daglicht verdwijnt. Een gelijke toestand vindt men bij het pasgeboren kind, niet zóó in een uiterste, want de kleurstof ontbreekt niet geheel, maar toch veel daarop gelijkend en eerst langzamerhand, na één of twee jaren, in den blijvenden normalen toestand overgaande. En dat maakt, wat wel eens vergeten wordt, dat het kind schel licht niet kan verdragen en er tegen beschermd moet worden. De aikke groene gordijnen om de wiegen van vroeger hadden haar goeden hygiënischen grond, want groen is zacht voor de oogen, en al de fraaiheden om de tegenwoordige bedjes zijn voor de kinderoogen geen verbetering.

Blindgeboren wordt een kind maar zelden, en nog veel zeldzamer komt het voor dat ten opzichte van het

Sluiten