is toegevoegd aan uw favorieten.

Feestnummer Onze missionarissen en missiehuizen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nauwelijks heeft hij gesproken, of reeds gevoelt de zieke zicli verlicht ; weldra treedt de beterschap in, gevolgd door eene volmaakte genezing. Zij leefde nog twaalf jaren.

Enkele jaren voor zijn dood bevond de Gelukzalige zich te Parijs en las daar dagelijks de H. Mis in de kapel der Religieuzen van het Allerheiligste Sacrament. Eene arme vrouw, die hem reeds verscheidene keeren aan het altaar gezien had en vol bewondering was voor den zoo godvruchtig celebreerenden priester, hield hem eens staande, toen hij o}) een morgen uit de kerk kwam. Zij had haar jeugdig kind bij zich, dat aan een weerzinwekkenden uitslag leed op het hoofd. Met tranen in de stem deelde zij den missionaris mede, dat zij te vergeefs alle middelen had te baat genomen. Nu kwam zij tot hem, hem smeekende, dat hij door zijn gebed de genezing van haar kind van God zou verkrijgen.

„Gelooft gij, sprak toen de heilige priester, dat de bedienaren van Jezus Christus de macht hebben om, in naam van hun Meester, de zieken te genezen en hun de handen op te leggen?"

„Ja, Eerwaarde Heer, antwoordde de vrouw, dat geloof ik, en ik ben overtuigd, dat, indien gij de genezing van mijn kind aan God vraagt, zij u zal verleend worden."

Toen strekte de Gelukzalige de hand over het hoofd van het kind uit en zeide* „De Heer geneze u, mijn kind, en beloone in u het geloof uwer moeder."

Onverwijld droogde het hoofdzeer op en viel af: het kind was volkomen genezen.

Wij hebben misschien reeds te lang stilgestaan bij de feiten die de schitterendste bewijzen leveren van Montfort's devotie tot Jezus in het Hoogheilig Sacrament des Altaars. I)?t hij in zijne retraiten en missiën een vurig ij veraar was voor de verspreiding dier godsvrucht, behoeft haast geen betoog. Stippen wij slechts in het kort het een en ander aan.