is toegevoegd aan uw favorieten.

Rond het graf van Sint Servaas

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I

toont, werd in de 13e eeuw opgetrokken. Het aspect der kerk onderging in de 14e eeuw wederom een verandering oordat er meerdere zijkapellen werden aangebracht, waardoor de buitenmuren op diverse plaatsen moesten worden doorgebroken, 't Was in 1357, dat Karei IV, met zijn broeder Wenceslaus, naar Maastricht kwam en er de verbouwde kerk door 12 bisschoppen liet wijden (— „Chroniek van Maastricht" door Flament bladz. 34 —) Lodewijk XI van Frankrijk, nakomeling van Hendrik van Beieren, deed in 1461, ter herinnering aan en uit dankbaarheid voor een wonderbare genezing, waarop wij later zullen terugkomen, door tusschenkomst van zijn secretaris, Willem de Vatrye, een gift van twaalfhonderd Fransche kronen voor den bouw eener nieuwe kapel aan de St Servaas toekomen, welke den H. Lodewijk toegewijd was en die ook de Koningsxapel genoemd werd. In 1806 is zij afgebroken en eenipe resten zijn heden nog bij de sacristie zichtbaar.

^oo verheft zich thans de aloude-grijze St Servaas, als een symphonie van stijlen, boven het graf van den onvermoeiden weneer, moedigen strijder en onzen roemvollen JNederlandscIien bisschop en ons aller vader St Servaas, die onze vroegste voorouders uit den duisteren poel van ongeloof en verwildering, waarin zij waren weggezonken, heeit getrokken en gevoerd naar den lichtenden bertf van geloor en beschaving. Van de St Servaas, schreef WillemS0<1j j sedert de zevende eeuw de St Servaaskerk in het midden van het barbaarsch Austrasië een lichtend middelpunt was, eene groote en heilige schatkamer, waar het lichaam van onzen luisterrijken Patroon, als eene kroon van glorie, omringd werd door zijne broeders en opvolgers J"de. bisschoppelijke waardigheid." Jacq Vrancken, destijds kapelaan der St Servaas en niet minder Servaas' vereerder dan Willems en, schreef in zijn „St Servatius Legende „zijn eerbiedwaardige Servatiusdom is, eeuwen lang, getuige geweest van schitterende wonderen, buitengewone genezingen en andere voorrechten, waarmede de Cjever van alle goed, de vereerders zijner heilige begenaïgden, en zijne Heiligen zeive heeft willen verheerlijken." iJe roem, welke uit dit graf als een welriekende balsem opsteeg, verspreidde zich niet alleen over de nabije streken, maar ook naar ver daar buiten. Van heinde en verre kwam men naar het bevoorrechte Tricht. Hoogwaardigheidsbekleeders in prachtige karossen, omgeven door een schitterenden stoet van een talrijk gevolg, reden de stadspoorten binnen, om ter pelgrimage te komen.

Maar ook heele scharen van eenvoudige lieden, de pelgrimsstaf in de hand, striemende regenvlagen of een