is toegevoegd aan uw favorieten.

Mijn reis door het aartsbisdom en de stichting van Nieuw-Dordrecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Groninger en in Ons Noorden. Een eigenaardige bijzonderheid bleef echter nog achterwege.

Het betreft de toespraak van den gouden jubilaris op den avond van ziin bliide feest. '

Het is, zoo hernam de gouden Priester, reeds lang geleden, hoelang precies, ik weet het niet, maar ik weet zeker, dat ik mijn zilveren priesterfeest nog niet gevierd had. Een enkelen keer verliet ik in het jaar mijne parochie en zoo gebeurde het op een dag, dat ik weder met liet postschip was overgevaren om door Holwerd heen den weg naar Birdaard te nemen en dan met de Dokkummerstoomboot naar Leeuwarden te stoomen. Pas buiten Holwerd hoorde ik een stem achter mij Hola! Hola! Ik keek om zag een jongmensch die met zijn stok wenkte; ik wachtte.

Dat jong ventje, ging de grijze Herder verder, groette mij hoewel onbekend en vermoedende, dat mijn reis Leeuwarden gold, vroeg hij of wij zamen de wandeling niet konden voortzetten , daar ook hij naar Leeuwarden ging via Birdaard.

Wij keuvelden heel gezellig en de wandeling van enkele uurtjes was in een ommezien voorbij en voor wij in Leeuwarden waren wist ik reeds , dat de jeugdige koopman liever wilde preeken als dag in dag uit al de stalen kaarten de modezieke dames voorleggen en met een ernst een betere zaak waardig de meest zwakke stoffen voor kleurhoudende te verkoopen.

Sedert de wandeling was mij de hola roepende koopman steeds in mijne gedachten bijgebleven; ik informeerde dikwijls, vernam dat hij student werd, de theologie studeerde, reeds jaren als kapelaan gearbeid had, en zie toen ik zag dat mijn voll;je mijn gouden feest luisterlijk wilde vieren, besloot ik, den koopman die liever