is toegevoegd aan uw favorieten.

Mijn reis door het aartsbisdom en de stichting van Nieuw-Dordrecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Keurig is de rand voor het tabernakel en als de albe gedragen wordt, denk ik nog steeds aan de edele weldoenster voor hare opofferende meededeelende liefde.

Geheel die week was ik niet lekker doch op het program stond den volgenden Zondag :

Zwolle O L. Vrouw (31 Aug 1902). Hoewel nog niet geheel en al genezen , preekte ik er weer lustig op los en zag een som van ƒ250 in de collecte plus een couvert dat bij opening honderd gulden waarde bleek te bevatten.

De collecte in O. L. Vrouw van geestelijken en leeken was dus ƒ350 te zamen. Toen ik 's middags mijn moeder deelgenoote maakte van mijne vreugde lasr er een couvert aan mijn adres dat bij opening ook twee bankbiljetten bevatte.

Nog was er een dame die zich aanbood iets voor mij te willen maken, welk aanbod ik gretig aanvaarde en wier geduldswerk bij het heilig dienstwerk thans een schoon effect maakt.

Nog meerdere giften schonk mij in verderen tiid het Katholieke Zwolle, zoodat toen ik later de stad voor goed verliet ik heel wat mooie paramenten van de dames der vereeniging van het H. Sacrament te Zwolle had ontvangen, maar in mijn vriendenhuis had ik ook eene tentoonstelling georganiseerd van al de paramenten die ik uit Rotterdam en uit Zwolle had verkregen. Een groote kamer was er voor ingericht en alles netjes gerangschikt, heel wat belangstellenden kwamen een kijkje nemen en Mejuffrouw Weller had er schik in haar huis voor de tentoonstelling te hebben beschikbaar gesteld. Nog scheen er iets aan te ontbreken, want toen ik Zwolle verliet hadden de Eerwaarde Zusters er nog een geduldswerk aan toegevoegd.

Den Zondag daaropvolgend stond ik op den preekstoel van de Paterskerk te