is toegevoegd aan uw favorieten.

Mijn reis door het aartsbisdom en de stichting van Nieuw-Dordrecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lempje op do schaal, u nog een biljet van 40 gulden thuis bracht: Wacht maar, Broeder, weldra kunt gij uitroepen:

„Venientes autem venientcumexultatione portantes manipulos suos." „Maar met gejubel zullen zij komen en komen beladen met hunne garven.

Eindelijk betraden wij de houten brug, welke ons van dezen kant van het veen zou scheiden, in dien zin, dat wij langs Scholtenswijk over zand langs die wijk Nieuw-Dordrecht konden bereiken. „Een goede zandweg (dit diene gezegd, alles wat de heer Scholten onderneemt is of wordt spoedig volmaakt) is toch heel wat anders als een veenweg", hernam pastoor Weninck. „Zeg, Dames, weet je nog wel, daar bij den Posthoorn, tusschen Dalmsholte en Luttenberg en nu. Thans vinden wij al mooi, waar wij toen op spookten, ja, ja, zoo'n zandweg is nu maar alles.1'

Van Erica naar NieuwDordrecht had ik de paaltjes al gezien die daar den tramlijn afbakenden, maar hier, kijk eens, Broeders, ziet, wet beteekenen hier die paaltjes ? Daar wij drieën konden gissen staakten wij ons gesprek op dit punt Wij liepen gezellig door totdat wij bij de papierfabriek waren , die helaas stop was gezet. Papier uit turf! werkelijk , dat gaat. Jammer genoeg dat de afval niet kan worden benut en niet kan worden verwijderd, zoodat om deze redenen de heer Scholten deze fabricatie staakte. Daar staat nu die kolossale fabriek als een troostelooze weduwe, geflankeerd door schoone, tbans onbewoonde huizen! Mocht de vindingrijkheid van den genialen heer Scholten nog iets uitdenken opdat hier een andere nijverheid worde ontwikkeld tot bloei van de Drentsche veenen.

Eindelijk ontmoetten wij eenige mannen. „Vrienden, wat beduiden die paaltjes?" „Da mut de tram van Dordt naar Ter Apel