is toegevoegd aan uw favorieten.

Mijn reis door het aartsbisdom en de stichting van Nieuw-Dordrecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

veen lust er van in deze tijden , gelukkig dat er een kerk in het zicht is, want zoo ergens, dan is hier een kerk maar ook een pastoor noodig.

Heb je al eens op het veen een kijkje genomen, vroeg pastoor Weninck. ' Ik verzoek u, kom eens ten mijnent. Dank u feestelijk pastoor; ais Compascuum niet bij mij komt, ik kom er niet voor en aleer Mei in het land is, meent u dat ik verz wil.

En wij dan, hernam pastoor Weninck, wij komen er vandaan en gaan er ook weer heen, wij zijn toch ook geen zwevende engelen. A propos, pastoor Dames, hernam de heer Dijkstra , een uwer keten is voor afbraak verkocht. En ... . wat was de opbrengst? Wel, drie kruiwagens steen,

een paar palen etc., alles te zamen tien pop.

Goeden morgen, zeide ik, alweer een schadepost. De beide keten op het terrein moest ik bij den aankoop van den bovengrond (de turf of liever het veen) overnemen , de eene voor 40 de andere voor 60 gulden en nu krijg ik voor één keet „10 gulden" terug. Een buite n kansje!

Gelukkig, pastoor Vinke haalde zijn horloge voor den dag. Sapperloot, al half twee, nog ongeveer half twee en wij kunnen pas in Compascuum terug zijn en wij moeten nog weer naar de kerk' van St. \\ illehadus, den patroon niet alleen van Drenthe maar ook nog in het bijzonder van de parochie van het Munsterscheveld den kerkpatroon.

Wij liepen over de Smeulveensche brug en toen wij weer op het veen zouden gaan ontmoetten wij de eerste volwassene, die reeds door pastoor Weninck in onzen H. Godsdienst wordt onderwezen om, laten wij vertrouwen eene ijverige katholieke huismoeder te worden. Zeer juist kwamen ons toen deze woorden over de lippen