is toegevoegd aan uw favorieten.

Mijn reis door het aartsbisdom en de stichting van Nieuw-Dordrecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

det misschien dat het papiertje van waarde zou wegwaaien! o, hoe moeten de engelen in den hemel hebben gejuicht, die daarenboven in uw gift nog meer zagen dan ik een u onbekende. In Amersfoort hebben ook behalve de geestelijken de nonnekes van beide huizen haar offer voor NieuwDordrecht geschonken, terwijl in een der parochie's 's avonds 10 uur nog een bankbiljet van 25 gulden in den brievenbus werd gestoken met het bijschrift „voor pastoor Dames."

Twee families in Amersfoort, die den bedelaar hadden hooren preeken, riepen hem ook nog even in en natuurlijk om zijn werk te steunen. Ook brachten enkelen nog hun zilverstukken na. Alles, alles, edele weldoeners is in behouden haven aangeland, allen nog mijn dank. De collecte van Hoogland is er een, die ik nooit zal kunnen vergeten. De zeereerw. herder en diens medehelper in het H. dienstwerk toonden bij mijn komst eenige bezorgdheid, zij vreesden dat de collecte niet genoeg zou opleveren. Misschien honderd gulden, wellicht nog minder, omdat aan de Hooglanders bij den ouden herder nooit iets was gevraagd en de nieuwe pastoor zoo aanstonds op dat aanbeeld niet wilde hameren. Heeren, zoo sprak ik , uwe toegenegenheid zegt mij genoeg, de collecte moet slagen, alleen omdat gij het werk aanbevolen hebt. Wij hopen het, was het antwoord.

In de vroegmis was de collecte reeds boven het quantum dat de heeren hadden durven hopen; honderd en vijftig aan Nederlandsche grove munt lag'er op de schaal, hoe straalde hun gelaat van vreugde en, toen de Hoogmis was afgeloopen, had de bedelaar van Nieuw Dordrecht een nog veel zwaardere schaal, allemaal met gangbare Nederlandsche grove munt. Toen ik na het diner mij in den tuin prepareerde