is toegevoegd aan uw favorieten.

Het grafschrift van proost Dirk van Wassenaer in de St. Janskerk te Utrecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aangeven. De klok bad 9 uren geslagen, of zou weldra die ure slaan, toen de proost verscheidde. Maar het is eiken dag, naar onze urentelling, tweemaal, des morgens en des avonds, 9 uren; de schrijver wenschte op te geven, dat het te 9 ure des morgens was geweest, de eerste 9 ure. Gelijk in de middeleeuwen , waar de versmaat met latijn3che woorden niet wilde vlotten, menigmaal naar Grieksche welke te pas konden komen, werd gegrepen *), zoo bood een Grieksch woord ook hier uitkomst. „Protomartyr" werd de eerste Christelijke martelaar, St. Stephanus, algemeen genoemd. „Protonotarius Apostolicus" was de titel van iemand, die, gelijk onze proost, tot de eerste onder de pauselijke ,,notarii" behoorde. Waarom, dacht onze steller, zou men niet eveneens „protonona" mogen zeggen, om de eerste negende ure van een dag te beduiden? Het ongeluk wilde dat hij het twee lettergrepige „proto"niet kon gebruiken; slechts eene, maar dan eene hetzij toch hetzij door positie lange, kwam hem te pas. Geen nood, de tweede o kon weggelaten worden, men kreeg dan prothnona en de zaak was in orde.

Alleen op die wijze is, naar mijne overtuiging, met prothnona iets, iets redelijks te beginnen.

De man van zooveel hooge titels zou dienvolgens 25 April 1465 te 9 ure des morgens ter ziele zijn

1) Voorbeelden o.a. bij Otte, tweede deel, bl. 819, waar echter liet tweede, opdat het een vers zij: «Nunc fruitur patria, meruit cjuani sibi latria» zal moeten luiden, en niet, geliik bij opgeeft: «Nunc fruitur patria quam meruit latria.»

2) In weglating van korte klinkers vond onze verzenmaker klaarblijkelijk geen been. «Theodoricus» hebben wij on<ier zijne handen Theodricus en de Wassenaer zelfs DWassncier zien worden.