is toegevoegd aan uw favorieten.

Moderne wetenschap of bijbelsche traditie?

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ts er een historische methode of is zij er niet en mogen wij haar op Israël toepassen?" — Wij erkennen, dat wij door de wetenschap, die zoo ontzettend veel problemen op allerlei gebied heeft mogen oplossen, voor vragen ten opzichte van het volk van Israël en zijn Godsopenbaring geplaatst worden, die in de dagen van Jezus Christus niet bestonden. Deze vragen betreffen echter detail quaesties en ondergeschikte moeilijkheden. Maar ten allen tijde heeft bestaan, bestaat en zal bestaan de groote moeilijkheid, het zware probleem, het allergewichtigste vraagstuk: „Heeft in Israël iets bizonders plaats gegrepen, of niet; iets, dat geheimzinnig is en ligt buiten de beoordeeling van het menschelijk verstand?" — Dit vraagstuk heeft altijd bestaan en is beslissend ook heden ten dage.

Faraü, Sanherib, Naaman en Nebucadnezar hebben er reeds om gelachen. Do wijzen in Israël lachten er om ten opzichte van Christus zeiven, en Christus bad: „Vader, ik dank u, dat gij het voor hen verborgen hebt", en Paulus was er van overtuigd (1 Cor. 1 : 27), „dat God het dwaze der wereld heeft uitverkoren, opdat Hij de wijzen beschamen zou, en het zwakke der wereld heeft uitverkoren, opdat hij het sterke beschamen zou." Zoo iemand, dan was Paulus overtuigd, dat hij kwam „niet met woorden van menschelijke wijsheid". Door het geheele N. T. loopt de waarschuwing (1 Petr. 1 : 13), „dat de lendenen des verstands opgeschort moeten worden." Deze overtuiging vinden wij bij alle kerkvaders en hervormers. Allen hebben het groote verschil gevoeld tusschen do realiteit, waarin wij menschen leven, en de geschiedenis der Godsopenbaring. Luther beweerde, dat het gezond verstand, hetwelk altijd weer de kloof zoekt te dempen tusschen de werkelijkheid en het wonder der Schrift, liet gedrocht is, hetwelk men door zijn geloof den hals moet omdraaien. Voor het oude probleem, in nieuwen vorm, wordt ook onze 19(le eeuw