is toegevoegd aan uw favorieten.

Moderne wetenschap of bijbelsche traditie?

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en Ds. Zeydner, als ons, over dit mysterie te phantaseeren. Genoeg. Wij hebben de Schrift en deze is gevormd onder bizondere leiding der Voorzienigheid en daarom past ons tegenover haar heilige Historie een bizondere veneratie, die wij door geen critiek tot een gewone historie mogen verlagen. (Men zie Dr. F. E. Daubanton, „De Theopneustie der Heilige Schrift.' Ook hij maakt onderscheid tusschen schrijvers, die passief-receptief, die „sui compos" -actief en schrijvers, die niet geïnspireerd waren.)

De aanval van Ds. Zeydner op de theologen, die tegenstanders zijn van de wetenschappelijke critiek. Ds. Zeydner zegt (pag. 17): Geen verzwakken van de ouil-dogmatische inspiratie-theorie door het erkennen van tegenstrijdigheden en fouten in den Bijbel, en toch bij het trekken van conclnsiën doen, alsof de theorie der mechanische inspiratie nog haar volle kracht had, ten opzichte van de volkomen /uiste overlevering van Jezus woorden, gelijk wij die waarnemen bij voorstanders van die zoogenaamde organische inspiratie! Wie nu eenmaal op krukken wil gaan, neme

de echte krukken der letter- en woordinspiratie/" Dit

is het dilemma, dat Ds. Zeydner ons stelt, en ons stelt op hatelijke, onaangename wijze. De explicatie van deze woorden, later tot verzoening in de „Kerkelijke Nieuwsbode geplaatst, hebben den onaangenamen indruk niet kunnen wegnemen, die deze woorden maakten op het oogenblik, dat zij uitgesproken werden. Zulk een algemeene verontwaardiging ontstaat niet, als niet bij intuïtie, vóór men zijn gevoel formuleeren kan, (eu dat kan men onder liet aanhooren van een gecompliceerd wetenschappelijk stuk zoo moeilijk!) beseft wordt, dat hier een onrechtvaardigheid wordt begaan. Het dilemma is namelijk niet: met krukken der oude mechanische inspiratie-theorie den Bijbel als een uit den Hemel gevallen portentuin aannemen, of zonder krukken den Bijbel wetenschappelijk critiseeren.