Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weet niet van vreugde; zij is afkeerig van weekheid; somber en energiek kent zij noch rijkdom van kleur, noch soepelheid van vorm. Zij heeft een mannelijk en grootsch karakter." Aldus een der oude schrijvers.

De Phrygische schaal daarentegen vond men loszinnig en uitgelaten. Het was de schaal, waarin de muziek van den eeredienst van Bacchos stond. Er gaat een verhaal, dat de musicus Philoxenes eens een levendige en uitbundige compositie wilde schrijven in de Dorische schaal, 't Mocht hem niet gelukken. Pas toen hij haar voor de Phrygische had verwisseld, kwam de inspiratie.

Werkelijk verband schijnt er overigens tusschen karakter en schaal niet bestaan te hebben; de naam, niet het wezen eener schaal bepaalde blijkbaar dat karakter. Althans later is er verwarring ontstaan in de benoeming der schalen, waardoor in de Middeleeuwen b.v. de eertijds Dorisch geheeten schaal sedert Phrygisch en de Phrygische Dorisch werd genoemd. Desniettemin echter bleef ook nu de Dorische schaal zijn rechtschapen rol getrouwelijk vervullen en de Phrygische een wild en uitgelaten karakter aankleven.

Nog omstreeks het jaar 1000 blijken die opvattingen inzake toonschaalethiek levende te zijn: dan !toch weet Guido van Arezzo (wien wjj de vormen van ons notenstelsel voor een deel danken) te vertellen van een ondernemend jongeling, die onder Men invloed van een loszinnige melodie er toe gebracht werd, de kamer van een eerzame maagd binnen te dringen. Maar plotseling

Sluiten